comments 4

Uçmalı sürpriz, ta daa!

Selam ahali. Kaç kişisiniz bilmiyorum ama sadece ben bile olsam şizofrenik bi ordu yaratabileceğim için ahali diye hitap etmekten gocunmam. Evet bunu yaparım, bilirsiniz.

Dün yani pazartesi günü öğlen bizimkilere sürpriz yaparak eve uçtum. Bir bavul bir de el valizi ile bi buçuk saatlik uçak yolculuğu sonrası eve gitmem iki buçuk saat falan sürdü. Adeta bir çin işkencesine dönüşen yolculuk şükür ki kendi evimde rahat bir şekilde sonlanacaktı ve beni rahatlatan tek şey buydu.

Dolmuşa binerken bir yandan elimdeki valizi çıkartmaya çalışırken diğer yandan bavulu neremle otobüse taşıyacağımı düşünüyordum. Bu sırada içimden dolmuşa binmek için umarsızca beni bekleyen heriflere sövüyordum. Derken arka taraflardan benim yaşlarımda bir kızcağızdan “yardım etmemi ister misiniz?” diye bir ses geldi ve yuh artık dedim. Tabii ki edebilir ancak zorlanacağı kesin. Ben de “yardım gerekiyor ama lütfen sen değil…” dedim ki şükür bir hödük dünyaya döndü ve bavulu saniyesinde dolmuşa bıraktı. Yola geleceeniz.

Yarım saat sonra evimizin kapısındaydım, zili çaldım ve gözlerimi kocaman açıp gülümseyerek kapı deliğini kesmeye başladım ki kapı açıldı. Karşımda sulugöz şirinötesi kardeşim “nasıı yaniiiiii!” diye şaşırtıdan ölecek. Nihahah. Akabinde birkaç saat sonra aynı krizi annemle yaşadık tabii.

Eve girdiğimde eşyaların çoğunun kutulandığını ve toparlandığını fark ettim. Tam ben İstanbul biçızı oynarken bizimkiler taşınma telaşına girişecek. Burda olsaydım da yardım etseydim falan diye aklımdan geçecek gibi oluyor ama sonra geçiyor 😀 Ben uyumaya ve dinlenmeye geldim taam mı! Evet o hayırsız evlat benim, uf!

Haftaya çarşambaya kadar buradayım. Sonrasında ver elini İstanbul beybi! Gitmemizin asıl amacı Grafist seminerleri ve atölyelerini gezmek ancak gitmişken neden birkaç gün daha kalmayalım ki diyerek süper bir plan yaptık! Tabi perşembe kalp adsadef

İşte böyle! Evde olduğum süre boyunca da hem dinlenip hem gezmeyi planlıyorum tabi çizmeyi ve yazmayı unutmadan.

Bu haftadan da bu kadar, haftaya yeniden görüşaasaddg, kendine iyi bak! 🙂

NOT: Random gülmelerime bir çare bulmak gerek.

Bu arada sen ne güzel bi odasın?

The-ultimate-book-lovers-bedroom

4 Comments

  1. Habersiz çıkıp birden kapıda belirme olayını çok seven akrabalarım da var. Doğrusu haber vermeden insanların karşısına pat diye çıkmak benim de hoşuma gitmeyen bir durum değil. O şaşkınlık, ne işin var burda, niye geldin gibi sorular dışında gayet eğlenceli olabiliyor 🙂

    Bu arada o oda güzel görünüyor da şimdi tek tek o kitapların tozunu almak var, hizaya sokmak var, bir de gece uykudayken tepeden bi kitap düşmesi olayı var ki hiç sorma.. Sade bi oda en iyisi 🙂

    • Yani burda ne işin var kadar da olmamalı bence tabii ki. Hani e gideyim o zaman der kapıyı çarpar giderim misali… Ama sürprizler güzel 🙂
      Valla o oda günahıyla sevabıyla benim olsa başka bir şey istemem oradan da çıkmam 😀 Sade sevenler için acayip dağınık göründüğü de doğru tabi…

  2. perşembe kalp tabii ki 😀 Bu yazıdaki diğer şeyler pek de umurumda değil.
    Şu an yanımda çekirdeğe çiğdem diyen arkadaşımla karpuz yerken yazıyorum bu yorumu 😀 İzmir’deki tüm aileme…
    Umarım her şey gönlünce olur, gittiğin her yerde mutlu olman dileğiylee..
    🙂

    • tabii kalp! diğer gidişatı genel olarak biliyorsun zaten tekrar dinliyo gibi çok sıkıcı olmuştur asafde
      çekirdeğe çiğdem diyen arkadaşı saygıyla selamlıyorum. izmirli her yerde izmirli oğğluuum. selamlar tüm aileye de asfsd
      inşallah öyle olur :)) sen de musmutluuu ol 🙂
      nays pic değil de ne

Leave a Reply