28 Nisan 2015

Pinquitte’in İş Aramakla İmtihanı

Bugün Mutlu ile birlikte iş aramaya çıktık. Çünkü öğrenciyiz ve fakiriz. Fakiriz ve gururluyuz. Yaşasın!

Mutlu Bey anında, günün akşamına Madame Coco’dan arandı. Peki ben! Ben hala sefil. Ben hala aç! Tamam abarttım, yurtta yemek bedeva. Aç da kalmayalım bi zahmet 😀

Bugün böyle işle güçle uğraşınca aklıma yazın çalıştığım yer geldi. İt uçmaz kervan geçmez bi yerde (kuş uçmaz değil it uçmaz olarak hatırladım atasözünü, bende kafa möthiş…) tek bağyan olarak hem asistan, hem temizlikçi, hem sekreter, hem çaycı, hem pazarlamacı hem de mimardım (!) ben geçen yaz. Siz bilmezsiniz, tabi. Anlatmadım nerden bilceniz. Anlatıyorum.

Yazın aylardan temmuz. LYS psikopatlığını yeni atlatmışım. Telefon almam lazım, bizimkilerden isteyemem çünkü zaten çok masraf olucak yurt, kayıt, otobüs bileti falan. O zamanlar uçak denen şeyi keşfetmemişiz, tin tin 14 saat otobüsle gelicem tee nerden. Neyse. Mahallemizin aşağısına logocu, tabelacı, reklam ajansımsı, organizasyoncu ama hiçbiri de olmayan saçma bi yer açıldı. Ben de en kötüsü ŞOK’da çalışırım falan diyorum ama lanet olasılar almadı beni. “İhii siz sivinizi birikin biz sizi iriyiciasfusagfas” (ARAMADILAR) Ben de cesareti topladım, gittim bu ajansımsıya web sitesi yapabildiğimi söyledim. Hay o güne lanet mi olsun ne olsun bilemedim. Tam da web siteci arıyormuymuş ne. NEEE! Adam bana üç web sitesi yaptırdı, yüz tele aldım. Rakamla 100TELE. Evet. O günden sonra bu saçma web tasarım dünyasından mide bulantısı ile ayrıldım. Geçen aya kadar hala arada arayıp web sitelerinde çıkan sorunları düzelttiriyorlardı. (Siteye özel Feys profili falan açtırmak gibi…) Şükür ki ayarı çektim en sonunda, “Şey abi ben çok meşgulüm de derslerden…” benzeri (bizde ayar beyle) aramadı bi daha.

Çok saçma bi yazı oluyo gibi geldi ama Allah sonunu hayretsin, eymen. (Sadece bi kişinin anlayacağı bir cümle: Komşunun oğluna selamlar asdsad)

Neyse. Ben anladım ki o işte para yok. 100TL lan! Töbeest. Bu yüzden adamın yönlendirdiği başka işe başvurdum. Bu yukarıda bahsettiğim yüz bin tane işi aynı anda yaptığım yer. Ortamdaki tek bağyan olacağım, merkeze baya uzak bir yerdeki Prefabrik Şirketi. Nasıl cesaret hayret gerçi. Manyağım biraz ya ondandır.

İlk gün temizlik ile başladım. Sonra çay vermekle devam etti. Sonrasında baktım ki buranın bi fatura düzenleyicisine ve Minecraft terk 3D ev tasarım yazılımlarının değiştirilmesine ihtiyacı var. Geçtim bilgisayarın başına. Ben kim köpek temizlik, çay? Hıh. (Doğru düzgün yapamıyorum da ondan sadfsad) Fatura düzenledim. Ev pazarladım. Yazılım önerdim. Ayın sonuna doğru tepemde bir sürü insan vardı ve yeni aldırttığım 2015 model yazılımda plan çizip ev modellerkeneee o aptal çatının şeklini nasıl yapıcam diye ter döküyodum. Şükür ki o ay bitti de bilekberimi alıp kaçtım o yerden. Şükür.

Böyle bi çalışma sicilim varken bugün tekrar iş arama hevesiyle ordan oraya koşturdum. Kayda değer tek yer okulda bölümüm içerikli yaptığım başvuru oldu. Ne kadan olur bilmiyorum ama belki başarabildiğim bir afiş işi falan olabilir. Lütfen olsun! Bacınıza dua edin de düzgün bir iş bulsun ya hayrınıza. Yatmadan önce şu internetteki iş ilanlarına bakıcam ama sabaha kadar ödev biçız. Bu enerji ile ölmem sanırım ben, nazar değmesin aman. Tahtaya vurulur.

Bu arada freelance olarak da hizmetinize girmeye karar verdim az önce. Ne yapabileceğimi bilmiyorum ama, grafik konusunda herhangi bir işiniz olursa ya da sağ alanın “buraya bakarlar” bölümünden herhangi bir sitenize baktırmak için reklam şeyapmak isterseniz lütfen “İletişim” sayfasından bildiriniz efenim, saygılar.

Ee bu da şarkı…

Kendine cici bak, görüşmek üzeree! Bu arada halen e-posta abonem olmadıysan valla küserim. Hemen aşağıdan olabiliyooon, yaşasııın! Tamam tamam küsmedim, bekliyorum.

Paylaş:

Hakkımda

Aycan

Keşfetmeyi, yazmayı ve paylaşmayı çok seviyorum. "Ben kimim?" sorusuna yanıt bulmaya, kendimi tanımaya çalışıyorum.